Bericht van het slagveld

Tom Meurs

Zaterdag 9 oktober was het zover, wij trotse Apeldoorners reisden naar Den Bosch om onze eer te verdedigen. In een donker zaaltje waar onze geesten het best tot hun recht kwamen, moesten we het opnemen tegen HMC. Een stap verder van de degradatie alsmede een stap dichter bij het kampioenschap waren de voornaamste doelen.

Laten we beginnen met zij die sneuvelden in de strijd:
• Alexander Kabatianski verloor snel van Twan Burg. Uit betrouwbare bronnen heb ik een naam gekregen waarvan ik niet weet of het klopt noch wat het betekent, maar mensen, vrees en huiver: 'de stapelbedvariant'.
• Stefan Kuipers speelde slecht.
• Freddie van de Elburg wist de tegenstander op bekend terrein te lokken, zodat hij het eigenlijk alleen nog maar hoefde af te maken. In al zijn enthousiasme was het echter zijn tegenstander die in tijdnood aan het langste einde trok.

Dan nu naar de mensen die met een wit vlaggetje het slagveld verlieten om samen met de tegenstander zich te gaan bezatten in plaats van te vechten:
• Sjef Rijnaarts pakte het eindspel spectaculair aan, zijn enige paard offerde hij om zo de teamzege binnen te halen. Wanneer Sjef offert, zo luidt in Apeldoorn het motto, dan kan je als tegenstander beter direct je biezen pakken. Remise.
• Roeland Pruijssers ging voor de kleine plus, om er vervolgens na lange tijd achter te komen dat hij voortaan genoegen gaat nemen met een grotere plus.
• Arthur van de Oudeweetering had twee stukken tegen een toren, wat hij niet meer wist te verzilveren voor de winst.

Ook waren er mensen die met opgeheven hoofd het slagveld verlieten:
• Merijn van Delft wist als een ervaren vechter dat soms de beste manier om beter te komen te staan je niet alleen maar naar voren moet gaan. Soms moet je een stapje naar achteren doen. Met sluwe schijnactiviteit wist hij als het ware met een explosie opeens al zijn stukken op de juiste velden te zetten. Zijn tegenstander wist niet wat hij met dit onverwachte geweld moest doen en ging snel ten onder.
• Armen Hachijan speelde een gecompliceerde partij. Naar de mening van de auteur had hij een simpel ruimtevoordeel, en wist hij twee zwakheden in het kamp van de tegenstander uit te buiten. Maar bij de analyse toverde hij de ene na de andere gecompliceerde variant uit de hoed. Onbegrijpelijk. Maar goed, moraal van het verhaal: Armen wint.
• Sebastian Siebrecht kwam slecht uit de opening, maar wist dat hij zijn kansen moest pakken in de tijdnoodfase, waar het soms prijsschieten is. Een schaker kan in de tijdnoodfase meer krijgen dan een vrouw bij de uitverkoop van de H&M.
• Bij Tom Meurs leek het voor de simpele ziel simpel een solide stelling. Maar beide schakers wisten dat de spanning de ketel ontsteeg. De witspeler kraakte onder de immense druk en beging een blunder door een kwaliteitsoffer toe te laten. Toen de de fosforbom uitdoofde was het uiteindelijk Tom die tijdens de storm de juiste stukken had gepakt.

Kortom, we zijn weer in Apeldoorn teruggekomen met 5,5-4,5. We hebben onze plicht gedaan. Amen.

   HMC Calder           2381 - Homburg Apeldoorn       2321 4½-5½
1. GM Erik vd Doel      2573 - IM Roeland Pruijssers   2483 ½ - ½
2. IM Jeroen Bosch      2430 - GM Sebastian Siebrecht  2421 0 - 1
3. IM Christov Kleijn   2427 - IM Merijn van Delft     2384 0 - 1
4. IM Geert vd Stricht  2392 - FM Stefan Kuipers       2370 1 - 0
5. IM Twan Burg         2455 - IM Alexandr Kabatianski 2439 1 - 0
6. IM David Miedema     2392 - FM Sjef Rijnaarts       2262 ½ - ½
7. FM J. Broekmeulen    2371 - IM A. vd Oudeweetering  2321 ½ - ½
8. FM Paul Span         2316 - Freddie van der Elburg  2207 1 - 0
9. FM Niels Ondersteijn 2268 - Armen Hachijan          2159 0 - 1
10.Tom Verhoeven        2184 - Tom Meurs               2168 0 - 1

Partijen in pgn

Nederlaag rechtgezet

Henk Vinkes

Een kort verslag vanaf de Captain’s Headquarters omdat hij zelf niet bij de wedstrijd aanwezig kon zijn. Hij was druk bezig versnaperingen gereed te maken voor als het team later die dag hopelijk succesvol terug zou keren van de Enschede-missie.

Omdat op de meest ideale plek werd gespeeld om zoiets thuis te kunnen volgen, werd er uiteindelijk wanhopig gezocht naar de juiste internetlink voor het volgen van de partijen. Die werd pas laat in de middag gevonden maar net op tijd om de belangrijke tijdnoodfase mee te maken.

Ruim daarvoor had Maarten Beekhuis al korte metten gemaakt met Anne Veltman die om onverklaarbare redenen een pion weggaf, die zag hij uiteraard nooit meer terug. Hij kreeg zeer harde klappen van Maarten en staakte na 23 zetten de strijd.

Daarentegen liet Martin van Dommelen zich de kaaskoekjes zeer zuur smaken, de worst stond toen nog niet eens op tafel. Zijn stelling werd met het gekartelde slagersmes opengereten maar om dan maar gelijk de hele bak met salade te koop te zetten was ook weer niet nodig geweest. De omsingeling van de koning werd soepeltjes voltooid.

Erik Smit speelde tegen Raoul van de Oudeweetering een partij die van zet 1 tot en met het einde gelijk bleef, niets spectaculairs. Hopelijk de volgende ronde voor Erik een spektakel, maar dan wel als hij terug is van zijn vakantie.

Teleurstelling overheerste bij Nico Zwirs nadat hij in de eerste ronde de winst had laten liggen en zodoende geen gelijkspel uit het vuur kon slepen voor Homburg 2. Maar dat werd deze ronde meer dan goed gemaakt. Een knap staaltje van klassiek schaak met de Spaanse Marshall-variant gaf hem prachtig spel en Michiel Snuverink kon alleen maar toekijken. Een mooie overwinning. De voorsprong was weer bereikt, het stond 2½-1½.

Na de supersnelle overwinning in de eerste ronde moest Thomas deze keer iets langer aan de bak. Soepel ging het niet en het leek er dan ook op dat hij voor remise moest vechten. Maar Caissa was in de tijdnoodfase op zijn hand en Dinant Postma verprutste zijn stelling compleet. De pionnen van Thomas liepen door naar de overkant.

Invaller Kambiz Sekandar had als invaller een lastige middag. Als je de hele middag alleen maar mag verdedigen en dreigingen pareren, zijn er leukere dingen te doen. Toch wist hij alles in redelijk goede banen te leiden en misschien had hij er in het eindspel iets meer uit kunnen halen. Het liep uit op een remise. Stand 4-2 en nog een halfje nodig voor de winst.

Gebrand om de misstap uit de eerste ronde recht te zetten liet Mark Brussen het zweten over aan Jasper de Jong. Die zal vast zijn hoop gevestigd hebben op zijn ver doorgelopen pion op de c-lijn. Maar toen dat gevaar geëlimineerd was kon Mark rustig maar gedegen naar de andere kant lopen om daar het bal te openen. De winst was binnen.

Op bord twee zat Mister Cool Boel rustig zijn zetjes te doen en af te wachten totdat de spanning bij Snuverink 2 zou breken. Het geniepige zetje Pe2 leverde Cool Blue een pion op. Maar ja, die had hij kunnen verdedigen met g3. Dan is het simpel Appeltje Eiersalade voor Marcel, hoewel het nog wel vrij lang duurde voordat hij het hele punt kreeg.

Bij deze is de nederlaag van de eerste ronde mooi rechtgezet. Op deze voet gaan we door.

   Dr. Max Euwe 2    2014 - Homburg Apeldoorn 2  2080  2 - 6
1. Michiel Snuverink 2098 - Nico Zwirs           2047  0 - 1
2. Laurens Snuverink 1927 - Marcel Boel          2203  0 - 1
3. R. vd O'weetering 2063 - Erik Smit            2238  ½ - ½
4. Harry Broeken     1891 - Kambiz Sekandar      1930  ½ - ½
5. Jasper de Jong    2057 - Mark Brussen         2039  0 - 1
6. G.J. te Bokkel    1979 - Martin van Dommelen  2082  1 - 0
7. Anne Veltman      2042 - Maarten Beekhuis     2110  0 - 1
8. Dinant Postma     2055 - Thomas Beerdsen      1987  0 - 1